– முனைவர் மோகனா, பழனி

மனித  வாழ்க்கையின் முதல் ஓரிரண்டு வருடங்களில் நாம் நிறைய கற்றுக்கொண்டாலும், பெரியவர்களாகிய பின்னர்,  நம்மால் அந்தக் காலத்திலிருந்து குறிப்பிட்ட நிகழ்வுகளை நினைவில் வைத்துக் கொள்ள முடியாது. நினைவுகளைச் சேமிப்பதற்குப் பொறுப்பான மூளையின் பகுதியே காரணமாக இருகிறது. அதன் பெயர் ஹிப்போகாம்பஸ். இது சிறுவயதில் அவ்வளவாக வளரவில்லை. ஆனால் இளமைப் பருவத்தில் நன்றாக வளர்ந்து வருவதால், நமது ஆரம்ப ஆண்டுகளில் நினைவுகளை குறியாக்கம் செய்ய முடியாது என்பதால், இந்த அனுபவங்களை நாம் தக்க வைத்துக் கொள்ள  முடியவில்லை என்று ஆராய்ச்சியாளர்கள் நீண்ட காலமாக நம்புகிறார்கள்…

புத்தம் புது பார்வை

ஆனால் புதிய ஆராய்ச்சி அப்படியல்ல,  என்பதற்கான ஆதாரங்களை யேல் பலகலைக்கழக ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன ஓர் ஆய்வில். ஆராய்ச்சியாளர்கள் குழந்தைகளுக்கு புதிய படங்களைக் காட்டினர்.  பின்னர் அவை நினைவில் உள்ளதா என்று பல ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர் சோதித்தனர். ஒரு குழந்தையின் ஹிப்போகாம்பஸ் முதல் முறையாக ஒரு படத்தைப் பார்க்கும்போது மிகவும் சுறுசுறுப்பாக இருந்தபோது, பின்னர் அந்த படத்தை அவர்கள் அடையாளம் காண அதிக வாய்ப்புள்ளது. வாழ்க்கையின் முதல் வருடங்களில் நினைவுகள் உண்மையில் நம் மூளையில் குறியாக்கம் செய்யப்படலாம் என்பதை புதிய கண்டுபிடிப்புகள் தெரிவிக்கின்றன. மேலும் காலப்போக்கில் அந்த நினைவுகளுக்கு என்ன நடக்கிறது என்பதையும்   ஆராய்ச்சியாளர்கள் இப்போது ஆராய்ந்து வருகின்றனர்.

குழந்தை மறதி

வாழ்க்கையின் முதல் சில வருடங்களில் குறிப்பிட்ட நிகழ்வுகளை நினைவில் வைத்துக் கொள்ள இயலாமை “குழந்தை மறதி” என்று அழைக்கப்படுகிறது. ஆனால் இந்த நிகழ்வைப் பற்றிப் படிப்பதும ஆய்வு செய்வதும்  சவாலானது. இது ஹிப்போகாம்பஸ் உடன் தொடர்பு  உடையது.

“எபிசோடிக் நினைவுகள்/வரலாற்று நினைவுகள்  என்று நாம் அழைக்கும் இந்த வகையான நினைவுகளின் தனிச்சிறப்பு என்னவென்றால், நீங்கள் அவற்றை மற்றவர்களுக்கு விவரிக்க முடியும். ஆனால் நீங்கள் வாய்மொழிக்கு முந்தைய குழந்தைகளைக் கையாளும் போது அது தனித் தகவல், ஆய்வு ஆகும். அது தனித்தன்மை வாய்ந்தது, அப்பாற்பட்டது” என்று யேலின் கலை மற்றும் அறிவியல்துறையின் உளவியல் பேராசிரியரும், யேலின் வு சாய் நிறுவனத்தின் இயக்குநரும், ஆய்வின் மூத்த ஆசிரியருமான “நிக் டர்க்-பிரவுன்” தெரிவிக்கிறார். 

ஆராய்ச்சி

 இந்த ஆய்விற்காக, குழந்தைகளின் எபிசோடிக் நினைவுகளைச் சோதிக்க ஒரு வலுவான வழியை ஆராய்ச்சியாளர்கள் அடையாளம் காண விரும்பினர். அப்போது பட்டதாரி மாணவராகவும், தற்போது கொலம்பியா பல்கலைக்கழகத்தில் முதுகலை ஆராய்ச்சியாளராகவும் இருக்கும் டிரிஸ்டன் யேட்ஸ் தலைமையிலான குழு, நான்கு மாதங்கள் முதல் இரண்டு வயது வரையிலான குழந்தைகளுக்கு ஒரு புதிய முகம், பொருள் அல்லது காட்சியின் படத்தைக் காட்டும் அணுகுமுறையைப் பயன்படுத்தியது. பின்னர், குழந்தைகள் பல படங்களைப் பார்த்த பிறகு, ஆராய்ச்சியாளர்கள் புதிய ஒன்றிற்கு அடுத்ததாக முன்பு பார்த்த படத்தைக் காட்டினர்.

   குழந்தைகள் முன்பு ஒரு முறை மட்டுமே எதையாவது பார்த்திருந்தால், அதை மீண்டும் பார்க்கும்போது அவர்கள் அதை அதிகமாகப் பார்ப்பார்கள் என்று நாங்கள் எதிர்பார்க்கிறோம்,” என்று டர்க்-பிரவுன் கூறினார். “எனவே இந்தப் பணியில், ஒரு குழந்தை அதற்கு அடுத்துள்ள புதிய படத்தை விட முன்பு பார்த்த படத்தையே அதிகமாக உற்றுப் பார்த்தால், குழந்தை அதைப் பழக்கமானதாக அங்கீகரிப்பதாக அதை விளக்கலாம்.”

புதிய ஆய்வில், கடந்த பத்தாண்டுகளாக விழித்திருக்கும் குழந்தைகளுடன் செயல்பாட்டு காந்த அதிர்வு இமேஜிங் (FMRI) நடத்துவதற்கான முறைகளை முன்னோடியாகக் கொண்ட ஆய்வுக் குழு (குழந்தைகளின் குறுகிய கவனம் செலுத்தும் நேரம் மற்றும் அசையாமல் இருக்கவோ அல்லது வழிமுறைகளைப் பின்பற்றவோ இயலாமை காரணமாக வரலாற்று ரீதியாக இது கடினமாக உள்ளது).  குழந்தைகள் படங்களைப் பார்க்கும்போது அவர்களின் ஹிப்போகேம்பஸில் செயல்பாட்டை அளந்தது.

ஹிப்போகாம்பஸ் ஹிப்போகாம்பாஸ்

குறிப்பாக, ஹிப்போகாம்பசில் செயல்பாடு குழந்தையின் நினைவுகளின் வலிமையுடன் தொடர்புடையதா என்பதை ஆராய்ச்சியாளர்கள் மதிப்பிட்டனர். ஒரு குழந்தை ஒரு புதிய படத்தைப் பார்க்கும்போது ஹிப்போகாம்பஸில் செயல்பாடு அதிகமாக இருந்தால், அது மீண்டும் தோன்றும்போது குழந்தை அதை நீண்ட நேரம் பார்ப்பதை அவர்கள் கண்டறிந்தனர். மேலும் ஹிப்போகாம்பஸின் பின்புற பகுதி (தலையின் பின்புறத்திற்கு நெருக்கமான பகுதி) குறியீட்டு செயல்பாடு வலுவாக இருந்த இடத்தில் உள்ளது.  இது பெரியவர்களில் எபிசோடிக் நினைவகத்துடன் மிகவும் தொடர்புடைய அதே பகுதியாகும்.

12 மாதக் குழந்தையின் வலுவான செயல்பாடு

இந்த கண்டுபிடிப்புகள் 26 குழந்தைகளின் முழு மாதிரியிலும் நிறைய  தகவல்கள் உண்மையாக இருந்தன.  ஆனால் அவை 12 மாதங்களுக்கும் மேலான குழந்தைகளில் (மாதிரி குழுவில் பாதி) வலுவாக இருந்தன. இந்த வயது விளைவு ஹிப்போகேம்பஸ் கற்றல் மற்றும் நினைவாற்றலை வலுவாக்க எவ்வாறு உருவாகிறது என்பது பற்றிய முழுமையான கோட்பாட்டிற்கு வழிவகுக்கிறது என்று டர்க்-பிரவுன் கூறினார்.

முன்னதாக, மூன்று மாதக் குழந்தைகளின் ஹிப்போகேம்பஸ் “புள்ளிவிவரக் கற்றல்” எனப்படும் வேறு வகையான நினைவாற்றலைக் கொண்டிருப்பதை ஆராய்ச்சிக் குழு கண்டறிந்தது. எபிசோடிக் நினைவகம் என்பது, நேற்று இரவு வெளியூர் பார்வையாளர்களுடன் தாய் உணவைப் பகிர்ந்து கொள்வது போன்ற குறிப்பிட்ட நிகழ்வுகளைக் கையாளும் அதே வேளையில், புள்ளிவிவரக் கற்றல் என்பது உணவகங்கள் எப்படி இருக்கும்; எந்தெந்த சுற்றுப்புறங்களில் சில உணவு வகைகள் காணப்படுகின்றன; அல்லது அமர்ந்து பரிமாறப்படுவதன் வழக்கமான தன்மை போன்ற நிகழ்வுகளில் இருந்து வடிவங்களைப் பிரித்தெடுப்பதாகும்.

விலங்கும்,மனிதனும்

இந்த இரண்டு வகையான நினைவுகளும் ஹிப்போகாம்பஸில் வெவ்வேறு நரம்பியல் பாதைகளைப் பயன்படுத்துகின்றன. மேலும் கடந்தகால விலங்கு ஆய்வுகளில், ஹிப்போகாம்பஸின் முன்புறப் பகுதியில் (தலையின் முன்புறத்திற்கு நெருக்கமான பகுதி) காணப்படும் புள்ளிவிவர கற்றல் பாதை, எபிசோடிக் நினைவகத்தை விட முன்னதாகவே உருவாகிறது என்பதை ஆராய்ச்சியாளர்கள் காட்டியுள்ளனர். எனவே, எபிசோடிக் நினைவகம் குழந்தைப் பருவத்தின் பிற்பகுதியில், ஒரு வருடம் அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட வயதில் தோன்றக்கூடும் என்று டர்க்-பிரவுன் சந்தேகித்தார். குழந்தைகளின் தேவைகளைப் பற்றி சிந்திக்கும்போது இந்த வளர்ச்சி முன்னேற்றம் அர்த்தமுள்ளதாக இருக்கும் என்று அவர் நம்புகிறார் வலுவாகவே.

கண்டுபிடிப்பு: நவம்பர் 15, 2024 – நினைவாற்றலைப் பொறுத்தவரை மன அழுத்தம் என்பது இரட்டை முனைகள் கொண்ட வாள்: மன அழுத்தம் அல்லது வேறுவிதமாக உணர்ச்சிபூர்வமான நிகழ்வுகள் பொதுவாக நினைவில் இருக்கும், ஆனால் மன அழுத்தம் நினைவுகளை மீட்டெடுப்பதை கடினமாக்கும். இப்போது, … நீண்ட கால நினைவுகள் ஒழுங்கின் ஒரு விஷயம் – மீண்டும் மீண்டும் செய்வது மட்டுமல்ல. நீண்டகால நினைவுகள் நிகழ்வுகளின் மறுநிகழ்வு மற்றும் இந்த நினைவுகளை நிலைநிறுத்துவதில் ஒரு சிக்கலான நரம்பியல் கற்றல் செயல்முறை இரண்டையும் சார்ந்துள்ளது, நரம்பியல் விஞ்ஞானிகள் குழுவின் புதிய ஆய்வைக் காட்டுகிறது அதன் கண்டுபிடிப்புகள்.