_ இரா. அரிகரசுதன்

ஒவ்வொரு ஆண்டும் மழைக்காலம் நெருங்கும்போதும், “நாங்கள் தயாராக இருக்கிறோம்” என்ற வழக்கமான வாக்குறுதிகளும், முதல் கனமழையிலேயே மிதக்கும் வீதிகளும் தமிழ்நாட்டு நகரங்களின் தொடர்கதையாகிவிட்டன. சென்னை, கோயம்புத்தூர், மதுரை, திருச்சிராப்பள்ளி என மாநிலத்தின் முதன்மை மாநகரங்கள் அனைத்தும் சற்றே பலத்த மழைக்கே நிலைகுலைந்து போகின்றன. இது வெறும் இயற்கைச் சீற்றத்தின் விளைவுதானா, அல்லது நமது திட்டமிடலற்ற நகரமயமாக்கல் மற்றும் திட்டமிட்ட உள்கட்டமைப்பு குறைபாட்டின் வெளிப்பாடா என்ற கேள்வியை எழுப்புகிறது.

தமிழ்நாட்டின் தற்போதைய நிலை: தற்காலிகத் தீர்வுகளும் தொடரும் சவால்களும்

தமிழ்நாட்டைப் பொறுத்தவரை, மழை நீர் வடிகால் அமைத்தல் மற்றும் ஏரி, கால்வாய்களைத் தூர்வாருதல் ஆகியவை ஆண்டின் இறுதி மாதங்களில் அவசர அவசரமாக மேற்கொள்ளப்படும் தற்காலிகப் பணிகளாகவே முடிகின்றன.

இயற்கை நீர் வழிகள் அடைப்பு:

கூவம், அடையாறு, பக்கிங்ஹாம் கால்வாய், நொய்யல் போன்ற ஆறுகளின் இயல்பான போக்கிலும், ஏரிப் பிடிப்புப் பகுதியிலும் உருவான ஆக்கிரமிப்புகளே பெரு வெள்ளத்திற்குக் முதன்மைக் காரணம்.

தார் மற்றும் கான்ஃக்ரீட் காடுகள்:

 பயன்பாட்டில் உள்ள பெரும்பாலான சாலைகள் நீரை நிலத்தடிக்கு அனுப்பாதவாறு அமைக்கப்பட்டிருப்பதால், மழைநீர் முழுவதும் மேற்பரப்பிலேயே தேங்கி வெள்ளமாக மாறுகிறது.

ஒருங்கிணைப்பற்ற உள்கட்டமைப்பு:

 மழைநீர் வடிகால், மின்சாரக் கேபிள்கள், குடிநீர்க் குழாய்கள் மற்றும் கழிவுநீர்ப் பாதைகளுக்கிடையே போதிய ஒருங்கிணைப்பு இல்லாததால், வடிகால்கள் முறையாகச் செயல்படுவதில்லை.

உலகளாவிய ஒப்பீடு:

உலகின் முன்னணி நகரங்கள் கற்றுத்தரும் பாடங்கள் இயற்கை அச்சுறுத்தல்களைத் தொழில்நுட்பம் மற்றும் தொலைநோக்குப் பார்வையால் எதிர்கொண்ட சர்வதேச நகரங்களின் மாதிரிகள் நமக்கு முக்கியப் பாடங்களை வழங்குகின்றன:

ஜப்பானின் டோக்கியோ (Underground Water Temple):

டோக்கியோ நகரம் பெருமழையை எதிர்கொள்ள ‘G-Cans’ என்ற பிரம்மாண்டமான நிலத்தடி நீர்த்தேக்க அமைப்பை உருவாக்கியுள்ளது. வெள்ளப் பெருக்கு ஏற்படும்போது நகரின் நீர் நிலத்தடித் தொட்டிகளுக்குத் திருப்பி விடப்பட்டு, பின்பு பாதுகாப்பாக அருகில் உள்ள பெரிய ஆற்றில் பம்ப் செய்யப்படுகிறது.

சீனாவின் “ஸ்பாஞ்ச் சிட்டி”(Sponge City Concept):

சீனா தன் நவீன நகரங்களில் ‘கடற்பாசி நகர’ திட்டத்தைச் செயல்படுத்துகிறது. இதன்படி சாலைகள், பூங்காக்கள் மற்றும் கட்டிடங்களின் மேற்கூரைகள் மழைநீரை உறிஞ்சி, சேமித்து, சுத்திகரித்து மீண்டும் பயன்படுத்தும் வகையில் இயற்கைசார் அமைப்புகளாக உருவாக்கப்படுகின்றன.

சிங்கப்பூரின் நீர்வள மேலாண்மை (Marina Barrage):

சிறிய தீவு நாடான சிங்கப்பூர், நகரத்தின் மழைநீரை வடிகால் வழியே வீணாக்காமல் ‘மரீனா பர his’ போன்ற அணைகள் மூலம் சேகரித்து, வெள்ளத்தைக் கட்டுப்படுத்துவதுடன் நாட்டின் குடிநீர் தேவைகளுக்கும் பயன்படுத்துகிறது.

நாம் செல்ல வேண்டிய பாதை:

நகர்ப்புற மீள்தன்மை (Urban Resilience) உலகளாவிய நவீன நுட்பங்களுடன் ஒப்பிடுகையில், தமிழ்நாடு இன்னும் “மழைநீரை நகரை விட்டு வெளியேற்றினால் போதும்” என்ற பழமையான அணுகு முறையிலேயே உள்ளது. மழைநீரை வெளியேற்றுவது தீர்வல்ல; அதைச் சேமிப்பதும் நகருக்குள் இயல்பாக நிலத்தடியில் இறங்கச் செய்வதுமே நிரந்தரத் தீர்வு.

மண்டல நீர்நிலைகளை மீட்டெடுத்தல்:

 பழைய ஏரிகள், குளங்கள் மற்றும் கால்வாய் இணைப்புகளை ஆக்கிரமிப்புகளிலிருந்து மீட்டு, செயற்கைக்கோள் தரவுகளின் (GIS mapping) உதவியுடன் இயற்கை நீர் வழிகளை மீண்டும் சீரமைக்க வேண்டும்.

இயற்கை சார்ந்த உள்கட்டமைப்பு (Green Infrastructure):

புதிய கட்டட விதிமுறைகளில், நீர் ஊடுருவும் நடைபாதைகள் (Permeable pavements) மற்றும் மழைநீர் சேகரிப்புப் பூங்காக்களைக் கட்டாயமாக்க வேண்டும்.

முன்கூட்டியே எச்சரிக்கும் தொழில்நுட்பம்:

வானிலை முன்னறிவிப்புகளை நவீன சென்சார்கள் மூலமாக நகர்ப்புற நீர்நிலை மேலாண்மையோடு இணைத்து, முன்னெச்சரிக்கையாகத் தண்ணீரைத் திருப்பிவிடும் திறனுடைய கட்டமைப்பு உருவாக்கப்பட வேண்டும்.

மழைக்கால ஆயத்தம் என்பது அக்டோபர்-நவம்பர் மாதங்களில் மட்டும் செய்யப்படும் அவசரப் பணி அல்ல; அது ஆண்டு முழுவதும் முன்னெடுக்கப்பட வேண்டிய தொடர் உள்கட்டமைப்பு மேலாண்மை. காலநிலை மாற்றத்தின் காரணமாக முன்னெப்போதும் இல்லாத தீவிர மழையையும் புயல்களையும் நாம் எதிர்கொள்ளத் தொடங்கிவிட்டோம்.

அரசின் உள்கட்டமைப்பு திட்டமிடலும், நெகிழிப் பொருட்களைத் நீர் வழிகளில் கொட்டாத குடிமக்களின் விழிப்புணர்வும் இணையும்போது மட்டுமே நமது நகரங்கள் மழையைத் துயரமாகப் பார்க்காமல் வளமாகக் கொண்டாட முடியும். வெள்ள அபாயங்களை எதிர்கொள்ளும் “மீள்தன்மை கொண்ட நகரங்களாக” (Resilient Cities) தமிழ்நாட்டின் மாநகரங்களை மாற்றுவதே காலத்தின் அவசரத் தேவை.