இரா. அரிகரசுதன்.

முகமது அலியின் உரை:                “ஏன் எல்லாம் வெள்ளையாக இருக்கிறது?”

“நான் எப்போதும் என் அம்மாவிடம் கேட்பேன், ‘அம்மா, ஏன் இங்கே எல்லாமே வெள்ளையாக இருக்கிறது?’ என்று.

நான் கேட்டேன்: ‘ஏன் இயேசு (Jesus) மட்டும் பொன்னிற தலைமுடியுடனும், நீல நிற கண்களுடனும் வெள்ளையாக இருக்கிறார்? ஏன் அந்த ‘இறுதி இரவு உணவு’ (The Lord’s Supper) ஓவியத்தில் இருப்பவர்கள் அனைவரும் வெள்ளை மனிதர்களாக இருக்கிறார்கள்? தேவதூதர்கள் வெள்ளையாக இருக்கிறார்கள், போப் ஆண்டவர், மேரி மாதா என அனைவரும் வெள்ளையாக இருக்கிறார்கள்.’

நான் கேட்டேன்: ‘அம்மா, நாம் இறந்தால் சொர்க்கத்திற்குப் போவோமா?’ அவர் சொன்னார்: ‘நிச்சயமாக நாம் சொர்க்கத்திற்குப் போவோம்.’ அதற்கு நான் கேட்டேன்: ‘அப்படியானால் அந்த கருப்பு தேவதூதர்களுக்கு என்ன ஆனது? யாராவது அவர்களைப் புகைப்படம் எடுக்காமல் விட்டுவிட்டார்களா?’

‘ஓ, எனக்குத் தெரியும்… வெள்ளைக்காரர்களும் சொர்க்கத்தில் இருந்தால், கருப்பு தேவதூதர்கள் நிச்சயம் சமையலறையில் பால் மற்றும் தேனைத் தயார் செய்து கொண்டிருப்பார்கள் போலிருக்கிறது’ என்றேன். அதற்கு என் அம்மா, ‘இப்படிப் பேசுவதை நிறுத்துடா!’ என்று அதட்டுவார்.

நான் எப்போதுமே எதையும் துருவித் துருவி ஆராய்பவன். சொர்க்கத்திற்குப் போவதற்கு ஏன் நான் சாக வேண்டும் என்று எப்போதும் யோசிப்பேன். ஏன் இப்போதே என்னால் அழகான கார்களையும், நல்ல பணத்தையும், வசதியான வீட்டையும் வைத்திருக்க முடியாது? பால் மற்றும் தேனைப் பெறுவதற்கு நான் ஏன் சாகும் வரை காத்திருக்க வேண்டும்? நான் சொன்னேன்: ‘அம்மா, எனக்கு பாலும் தேனும் வேண்டாம், எனக்கு ஸ்டீக் (Steak)  தான் பிடிக்கும்!’

…பிறகு கவனித்தேன், ‘மிஸ் அமெரிக்கா’ (Miss America) எப்போதும் வெள்ளையாகவே இருந்தார். ‘மிஸ் வேர்ல்ட்’ மற்றும் ‘மிஸ் யூனிவர்ஸ்’ ஆகியோரும் வெள்ளையாகவே இருந்தனர். பிறகு ‘ஒயிட் ஹவுஸ் சிகார்ஸ்’ (White House cigars), ‘ஒயிட் ஸ்வான் சோப்’, ‘கிங் ஒயிட் சோப்’, ‘ஒயிட் கிளவுட் டிஷ்யூ’, ‘ஒயிட் ரெயின் ஹேர் ரின்ஸ்’ என எல்லாவற்றிலும் ‘வெள்ளை’ (White) என்ற பெயர் இருந்தது.

தேவதூதர்களுக்கான கேக் (Angel food cake) வெள்ளையாக இருந்தது, பிசாசுக்கான கேக் (Devil food cake) சாக்லேட் நிறத்தில் (கருப்பாக) இருந்தது. நான் கேட்டேன்: ‘அம்மா, ஏன் எல்லாமே வெள்ளையாக இருக்கிறது?’ அதிபர் வசிப்பதும் ‘வெள்ளை மாளிகை’ (White House). மேரி வைத்திருந்த ஆட்டுக்குட்டியின் ரோமம் கூட பனி போல வெள்ளையாக இருந்தது. ஸ்னோ ஒயிட் (Snow White)!

கெட்டது என்று சொல்லப்படும் எல்லாமே கருப்பாக இருந்தது. அந்த ‘அசிங்கமான வாத்துக்குஞ்சு’ கருப்பாக இருந்தது. கருப்பு பூனை என்பது துரதிர்ஷ்டமாகப் பார்க்கப்பட்டது. யாரையாவது நான் மிரட்டினால் அது ‘பிளாக் மெயில்’ (Blackmail). நான் சொன்னேன்: ‘அம்மா, அதை ஏன் ஒயிட் மெயில் (Whitemail) என்று சொல்லக்கூடாது? அவர்களும் தான் பொய் சொல்கிறார்கள்!'”

முகமது அலி 1971-ஆம் ஆண்டு பிபிசி (BBC) தொலைக்காட்சியின் ‘பார்கின்சன்’ (Parkinson) நிகழ்ச்சியில் ஆற்றிய அந்தப் புகழ்பெற்ற உரையின் தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு. இந்த உரையாடலின் மூலம் முகமது அலி, சிறு வயதிலிருந்தே சமூகத்தில் நிறவெறி மற்றும் மேலாதிக்கம் எப்படி மொழியிலும், மதத்திலும், அன்றாடப் பொருட்களிலும் வேரூன்றி இருந்தது என்பதைத் தனது பாணியில் நையாண்டியாகவும் அதே சமயம் ஆழமாகவும் வெளிப்படுத்தினார்.