– இரா. அரிகரசுதன்

2021-ல் சீனா தனது கல்வி முறையில் ஒரு மிகப்பெரிய புரட்சிகரமான மாற்றத்தைக் கொண்டு வந்தது. இது Double Reduction” Policy (Shuang Jian – இருமடங்கு குறைப்பு கொள்கை) என்று அழைக்கப்படுகிறது.

இதன் முக்கிய நோக்கம், ஆரம்ப மற்றும் இடைநிலைக் கல்வி (K-9) வணிகமயமாகக் கூடாது என்பதாகும். இதன் பின்னணியில் உள்ள முக்கிய விவரங்கள் இதோ:

சீன அதிபர் ஷி ஜின்பிங் (Xi Jinping),), இந்தக் கல்விச் சீர்திருத்தத்தை (Double Reduction Policy)  வெறும் ஒரு நிர்வாக மாற்றமாக மட்டும் பார்க்காமல், நாட்டின் எதிர்காலத்தை வடிவமைக்கும் ஒரு “அரசியல் மற்றும் சமூகத் தேவையாக” முன்வைக்கிறார்.

அவர் இத்திட்டத்தின் அடிப்படைக் காரணமாக முன்வைக்கும் 4 முக்கியக் கருத்துக்கள்:

1. “பொதுவான செழுமை” (Common Prosperity – Gòngtóng fùyù)

அதிபர் ஷி ஜின்பிங்கின்  மிக முக்கியமான கொள்கை இதுதான். கல்வி என்பது பணம் உள்ளவர்களுக்கு மட்டுமேயான ஒரு “ஆடம்பரம்” (Luxury) ஆக இருக்கக் கூடாது.

· அதிபர் பார்வை: கல்விச் செலவு அதிகமாகும் போது, ஏழைக் குழந்தைகளுக்கும் பணக்காரக் குழந்தைகளுக்கும் இடையிலான இடைவெளி அதிகரிக்கிறது. கல்வியை லாப நோக்கற்றதாக மாற்றுவதன் மூலம், அனைத்துக் குழந்தைகளுக்கும் “சமமான வாய்ப்பு” ((Equal Opportunity)  கிடைக்கச் செய்வதே அவரது லட்சியம்.

2.”மூலதனத்தின் கட்டுப்பாடற்ற வளர்ச்சிக்குத் தடை” (Curbing Disorderly Capital Expansion))

தனியார் பயிற்சி மையங்கள் பல்லாயிரம் கோடி ரூபாய் மதிப்புள்ள ஒரு பெரும் தொழிலாக மாறியதை அதிபர் விரும்பவில்லை.

·             அதிபர் பார்வை: “கல்வி என்பது லாபம் ஈட்டும் தொழில் அல்ல; அது தேசத்தை உருவாக்கும் பணி.” தனியார் நிறுவனங்கள் லாபத்திற்காக மாணவர்களையும் பெற்றோர்களையும் அழுத்துவதை அவர் “மூலதனத்தின் அராஜகம்” எனக் கருதினார். இதைத் தடுத்து, கல்வியை மீண்டும் அரசாங்கத்தின் நேரடிப் பொறுப்பிற்குள் கொண்டு வருவதை அவர் உறுதிப்படுத்தினார்.

3. மக்கள்தொகை மற்றும் குடும்பச் சுமை (Demographic Security)

சீனாவின் மக்கள்தொகை குறைந்து வருவது நாட்டிற்குப் பெரும் அச்சுறுத்தல் என்பதை அதிபர் உணர்ந்துள்ளார்.

கல்விச் செலவு அதிகமாக இருப்பதால், தம்பதிகள் குழந்தை பெற்றுக்கொள்ள அஞ்சுகின்றனர். “கல்விச் சுமையைக் குறைத்தால் மட்டுமே மக்கள் தொகையைச் சீராகப் பராமரிக்க முடியும்” என்பது அவரது வாதம். அதாவது, “குறைந்த செலவு = அதிக குழந்தைகள்” என்ற சமூக மாற்றத்தை அவர் எதிர்பார்க்கிறார்.

4. “முழுமையான வளர்ச்சி” (Holistic Development)

மாணவர்கள் வெறும் “தேர்வு எழுதும் இயந்திரங்களாக” (Exam Machines) மாறுவதை அதிபர் கடுமையாக எதிர்க்கிறார்.

·அதிபர் பார்வை: ஒரு மாணவன் உடல் ரீதியாகவும், மன ரீதியாகவும், கலை மற்றும் ஒழுக்கப் பண்புகளிலும் சிறந்து விளங்க வேண்டும். இரவு பகலாகப் பயிற்சி வகுப்புகளில் அமர்ந்திருப்பதை விட, விளையாடுவது, உடற்பயிற்சி செய்வது மற்றும் சமூகச் சேவைகளில் ஈடுபடுவது ஒரு சிறந்த குடிமகனை உருவாக்கும் என அவர் நம்புகிறார்.

அதிபர் ஜின்பிங்கின் புகழ்பெற்ற வாசகம்:  “பாடசாலைகள்தான் மாணவர்களின் பிரதான கல்விக்கூடமாக இருக்க வேண்டுமே தவிர, பயிற்சி மையங்கள் அல்ல.”

சுருக்கமாகச் சொன்னால், சமூக நீதி மற்றும் கம்யூனிசக் கொள்கை ஆகியவற்றை நிலைநிறுத்தவே அவர் இத்திட்டத்தை மிக உறுதியாகச் செயல்படுத்தி வருகிறார்.

1. லாப நோக்கற்ற கல்வியாக மாற்றம்

சீன அரசாங்கம், பள்ளிப் பாடங்களைச் சொல்லித்தரும் அனைத்து தனியார் பயிற்சி மையங்களும் (Private Tutoring Centers) தங்களை “லாப நோக்கற்ற நிறுவனங்களாக” (Non-Profit Organizations) பதிவு செய்ய வேண்டும் என்று கட்டாயமாக்கியது.

·இதன் பொருள், இந்தப் பயிற்சி மையங்கள் ஈட்டும் வருமானத்தை உரிமையாளர்கள் லாபமாக எடுத்துக்கொள்ள முடியாது. அந்தப் பணம் மீண்டும் கல்வி வளர்ச்சிக்கே பயன்படுத்தப்பட வேண்டும்.

·புதிய பயிற்சி மையங்களுக்கு அனுமதி அளிப்பதையும் அரசாங்கம் நிறுத்திவிட்டது.

2. வார இறுதி மற்றும் விடுமுறை நாட்களில் தடை

மாணவர்கள் வார இறுதி நாட்களிலும்  கோடை மற்றும் குளிர்கால விடுமுறை நாட்களிலும் தனியார் பயிற்சி வகுப்புகளுக்குச் செல்லத் தடை விதிக்கப்பட்டது. மாணவர்கள் ஓய்வெடுக்கவும், விளையாடவும் நேரம் கிடைக்க வேண்டும் என்பதே இதன் நோக்கம்.

3. கட்டணக் கட்டுப்பாடு

தனியார் பயிற்சி மையங்கள் மாணவர்களிடம் எவ்வளவு கட்டணம் வசூலிக்க வேண்டும் என்பதை அரசாங்கமே தீர்மானிக்கிறது. இதனால் ஏழை மற்றும் நடுத்தர வர்க்க மாணவர்களுக்கும் சமமான கல்வி வாய்ப்பு கிடைக்கிறது.

4. இந்த மாற்றத்திற்கான காரணங்கள்

·பெற்றோரின் சுமையைக் குறைக்க: சீனாவில் தனியார் பயிற்சி வகுப்புகளுக்காகப் பெற்றோர் தங்கள் வருமானத்தில் பெரும் பகுதியைச் செலவழித்தனர். இது அவர்களுக்குப் பெரும் பொருளாதார அழுத்தத்தைக் கொடுத்தது.

குழந்தை பிறப்பு விகிதம்: கல்விச் செலவு அதிகமாக இருப்பதாலேயே பல தம்பதிகள் குழந்தை பெற்றுக்கொள்ளத் தயங்கினர். மக்கள் தொகையைச் சீராக்க கல்விச் செலவைக் குறைக்க அரசாங்கம் முடிவெடுத்தது.

· மாணவர்களின் மன அழுத்தம்: சீன மாணவர்கள் மிகக் கடுமையான போட்டியில் இருந்தனர். அவர்களுக்கு விளையாடவோ, தூங்கவோ நேரம் இல்லாமல் போனதால், அவர்களின் உடல் மற்றும் மன நலனைக் காக்க இந்த நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டது.

5. பங்குச் சந்தையில் தடை

கல்வி நிறுவனங்கள் பங்குச் சந்தை மூலம் முதலீடு திரட்டுவதற்கும், வெளிநாட்டு முதலீடுகளைப் பெறுவதற்கும் தடை விதிக்கப்பட்டது. கல்வியை ஒரு லாபம் ஈட்டும் தொழிலாக பார்ப்பதை சீனா முற்றிலுமாகத் தடுத்துவிட்டது.

தற்போதைய நிலை

இந்தக் கொள்கையினால் சீனாவில் பல்லாயிரம் கோடி ரூபாய் மதிப்புள்ள ‘எட்-டெக்’ (Ed-Tech) நிறுவனங்கள் பெரும் நஷ்டத்தைச் சந்தித்தன. பல நிறுவனங்கள் மூடப்பட்டன. இருப்பினும், அரசாங்கம் பள்ளிக் கல்வியை வலுப்படுத்துவதிலும், பள்ளியிலேயே மாணவர்களுக்குத் தேவையான கூடுதல் பயிற்சிகளை வழங்குவதிலும் தற்போது அதிக கவனம் செலுத்தி வருகிறது.

இது ஒரு தைரியமான முடிவு என்றாலும், சில பெற்றோர்கள் இன்னும் ரகசியமாகத் தனிப்பட்ட ஆசிரியர்களை (Private Tutors) அணுகித் தங்கள் பிள்ளைகளுக்குப் பயிற்சி அளிப்பதாகவும் செய்திகள் வருகின்றன.

2021-ல் தொடங்கப்பட்ட சீனாவின் “Double Reduction” (இருமுகக் குறைப்பு) கொள்கை, 2026-ஆம் ஆண்டில் ஒரு முதிர்ச்சியடைந்த கட்டத்தை எட்டியுள்ளது. தற்போதைய நிலவரப்படி இதன் முக்கிய அம்சங்கள் மற்றும் விளைவுகள் இதோ:

1. லாப நோக்கற்ற கல்வி ஒரு நிரந்தர விதியானது

2026-ல், ஆரம்ப மற்றும் இடைநிலைக் கல்விக்கான தனியார் பயிற்சி மையங்கள் முழுமையாக அரசாங்கத்தின் கட்டுப்பாட்டிற்குள் வந்துவிட்டன.

·கட்டணக் கட்டுப்பாடு: அனைத்துப் பயிற்சி மையங்களும் அரசாங்கம் நிர்ணயித்த குறைந்தபட்ச கட்டணத்திலேயே இயங்குகின்றன.

·டிஜிட்டல் கண்காணிப்பு: பயிற்சி மையங்களின் செயல்பாடுகள் மற்றும் நிதி பரிமாற்றங்களைக் கண்காணிக்கச் சிறப்பு டிஜிட்டல் தளங்கள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. எஞ்சியிருக்கும் நிறுவனங்கள் “சமூக சேவை” அமைப்புகளாகவே செயல்படுகின்றன.

2. “நிழல் கல்வி” (Shadow Education) மற்றும் கறுப்புச் சந்தை

அரசாங்கம் கடுமையான தடை விதித்திருந்தாலும், 2026-ல் சில சவால்கள் தொடர்கின்றன:

·ரகசியப் பயிற்சி: வசதியுள்ள பெற்றோர்கள் இன்னும் ரகசியமாக ‘வீட்டுப் பாட ஆசிரியர்களை’ (Private Tutors) அதிக ஊதியம் கொடுத்துப் பணியமர்த்துகின்றனர். இது ஒரு “கறுப்புச் சந்தை” போல உருவெடுத்துள்ளது.

·அரசாங்க நடவடிக்கை: இத்தகைய விதிமீறல்களைக் கண்டறிய 2025 மற்றும் 2026-ல் சீனா தனது சோதனைகளைத் தீவிரப்படுத்தியுள்ளது. விதியை மீறும் ஆசிரியர்களுக்குப் பெரும் அபராதம் விதிக்கப்படுகிறது.

3. பள்ளிக் கல்வியில் மாற்றம்

தனியார் மையங்கள் முடக்கப்பட்டதால், அந்தப் பொறுப்பைப் பள்ளிகளே ஏற்றுக்கொண்டன.

·பள்ளி நேர நீட்டிப்பு: மாணவர்கள் மாலையில் பயிற்சி வகுப்புகளுக்குச் செல்வதற்குப் பதில், பள்ளியிலேயே தங்கி கலை, விளையாட்டு மற்றும் வீட்டுப் பாடங்களை முடிக்க வசதிகள் செய்யப்பட்டுள்ளன.

·ஆசிரியர்களின் சுமை: இது பள்ளி ஆசிரியர்களுக்குக் கூடுதல் வேலைப்பழுவை உருவாக்கியுள்ளது. இதற்காக 2026-ல் ஆசிரியர்களுக்கான சிறப்பு ஊக்கத்தொகை மற்றும் சுழற்சி முறைப் பணிகளைச் சீனா அறிமுகப்படுத்தியுள்ளது.

4. சமூக மற்றும் பொருளாதாரத் தாக்கம்

·பொருளாதாரச் சேமிப்பு: நடுத்தர வர்க்கப் பெற்றோர்களின் கல்விச் செலவு கணிசமாகக் குறைந்துள்ளதாக ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன. இந்தச் சேமிப்பு மற்ற நுகர்வுப் பொருட்களின் மீதான செலவாக மாறியுள்ளது.

·மன அழுத்தம்: மாணவர்களிடையே ‘ஒப்பீட்டு ரீதியான’ அழுத்தம் குறைந்திருந்தாலும், பல்கலைக்கழக நுழைவுத் தேர்வான ‘காவ் காவோ’ (Gaokao) இன்னும் கடினமாகவே இருப்பதால், போட்டித் தேர்வுக்கான மன அழுத்தம் முற்றிலும் மறையவில்லை.

5. தொழிற்கல்விக்கு முக்கியத்துவம் ((Vocational Education)

2026-ல் சீனாவின் முக்கிய மாற்றம் என்னவென்றால், அனைத்து மாணவர்களையும் மருத்துவம் அல்லது பொறியியல் படிப்புக்குத் தள்ளாமல், தொழிற்கல்வி பக்கம் திருப்புவது. திறமையான தொழில்நுட்பக் கலைஞர்களை உருவாக்கப் பள்ளிக் காலத்திலேயே பயிற்சிகள் வழங்கப்படுகின்றன.

சுருக்கமாகச் சொன்னால்: சீனா கல்வியை ஒரு “வணிகப் பொருளாக” (Commodity) இருந்து மாற்றி, அதை ஒரு “பொதுச் சேவையாக” (Public Service) நிலைநிறுத்துவதில் 2026-ல் பெரும் வெற்றியைப் பெற்றுள்ளது. இருப்பினும், போட்டி நிறைந்த சமுதாயத்தில் ரகசியப் பயிற்சிகளைத் தடுப்பது இன்னும் ஒரு சவாலாகவே உள்ளது.

சீனாவின் ” Double Reduction ” கொள்கை 2026-ஆம் ஆண்டில் ஆசிரியர்களுக்கு ஒரு சவாலான சூழலையே உருவாக்கியுள்ளது. குறிப்பாக, அரசுப் பள்ளி ஆசிரியர்கள் மற்றும் முன்பு தனியார் துறையில் இருந்த ஆசிரியர்கள் என இரு தரப்பினருமே சில இக்கட்டான நிலைகளைச் சந்தித்து வருகின்றனர்.

ஆசிரியர்களின் தற்போதைய நிலை மற்றும் அவர்கள் பார்வையில் உள்ள சிக்கல்கள் இதோ:

1. மிக அதிகமான வேலைப்பழு (Increased Workload)

தனியார் பயிற்சி மையங்கள் மூடப்பட்டதால், அந்தப் பொறுப்பு பள்ளி ஆசிரியர்களிடம் வந்துள்ளது.

·             பணி நேரம்: பல ஆசிரியர்கள் வாரத்திற்கு 40 மணி நேரத்திற்கும் மேலாக வகுப்பறையில் செலவிடுகின்றனர். காலை 8 மணி முதல் மாலை 6 அல்லது 7 மணி வரை பள்ளியிலேயே இருக்க வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டுள்ளது.

·             கூடுதல் பொறுப்புகள்: பாடம் நடத்துவது மட்டுமின்றி, மாலை நேரக் கண்காணிப்பு, மாணவர்களின் மனநல ஆலோசனை மற்றும் “உயர்தர வீட்டுப்பாடங்களை” (High-quality homework)) வடிவமைப்பது என ஆசிரியர்களின் வேலைப்பழு 70% வரை அதிகரித்துள்ளதாக ஆய்வுகள் கூறுகின்றன.

2. சம்பள போதாமை மற்றும் நிதிச் சிக்கல்கள் (Salary Issues)

இதுதான் ஆசிரியர்களின் மிக முக்கியமான மனக்குறையாக உள்ளது:

·வாக்குறுதி அளிக்கப்பட்ட ஊதியம்: மாலை நேர கூடுதல் வகுப்புகளை எடுக்கும் ஆசிரியர்களுக்குக் கூடுதல் ஊதியம் (Bonus/Subsidies) வழங்கப்படும் என்று அரசு அறிவித்தது (உதாரணமாக பீஜிங்கில் ஒரு செமஸ்டருக்கு 50,000 யுவான் வரை பேசப்பட்டது).

·நிஜ நிலை: 2026-ன் கள நிலவரப்படி, சுமார் 20% ஆசிரியர்களுக்கு இந்த கூடுதல் பணிக்கான ஊதியம் முறையாகக் கிடைப்பதில்லை. பல உள்ளூர் அரசாங்கங்கள் (Local Governments) நிதி நெருக்கடியில் இருப்பதால், ஆசிரியர்களுக்கான இந்த போனஸ் தொகையை நிறுத்தி வைத்துள்ளன அல்லது குறைத்துள்ளன.

·தனியார் துறை ஆசிரியர்களின் நிலை: முன்பு தனியார் நிறுவனங்களில் பல லட்சம் சம்பளம் வாங்கிய ஆசிரியர்கள், இப்போது அரசுப் பள்ளிகளில் மிகக் குறைந்த ஊதியத்திற்கு வேலை செய்ய வேண்டிய கட்டாயத்திற்குத் தள்ளப்பட்டுள்ளனர். சுமார் 1 கோடி பேர் இந்த மாற்றத்தால் வேலையிழந்தது குறிப்பிடத்தக்கது.

3. ஆசிரியர்களின் பார்வை (Teachers’ Perspective)

ஆசிரியர்கள் இந்த மாற்றத்தை எப்படிப் பார்க்கிறார்கள்?

·ஏமாற்றம்: “வேலை இருமடங்கு அதிகரித்துள்ளது, ஆனால் அதற்கேற்ற ஊதிய உயர்வு இல்லை” என்பதே பெரும்பாலான ஆசிரியர்களின் குமுறலாக உள்ளது.

·கற்பித்தல் சாரா பணிகள்: கற்பித்தலை விட, அரசாங்கத்திற்கு அறிக்கை சமர்ப்பிப்பது, மாணவர்களின் தரவுகளைப் பதிவு செய்வது போன்ற “நிர்வாகப் பணிகளே” (Administrative tasks) தங்கள் ஆற்றலை உறிஞ்சுவதாக 70%-க்கும் அதிகமான ஆசிரியர்கள் உணர்கிறார்கள்.

·தொழில்முறை வளர்ச்சி: இருப்பினும், சிறந்த கற்பித்தல் திறன் கொண்ட இளம் ஆசிரியர்களுக்கு இது ஒரு நல்ல வாய்ப்பாகவும் அமைந்துள்ளது. தனியார் மையங்கள் இல்லாததால், திறமையான அரசுப் பள்ளி ஆசிரியர்களுக்கு அதிக முக்கியத்துவம் கிடைக்கிறது.

4. 2026-ல் எழுந்துள்ள புதிய சிக்கல்

பெற்றோர்களின் எதிர்பார்ப்பு குறையவில்லை. தனியார் மையங்கள் இல்லாததால், ஆசிரியர்கள் மீது பெற்றோர்கள் அதிக அழுத்தம் கொடுக்கின்றனர். “பள்ளியிலேயே என் பையனைச் சிறந்த மாணவனாக்குங்கள்” என்ற இந்த எதிர்பார்ப்பு ஆசிரியர்களை மிகுந்த மன உளைச்சலுக்கு (Burnout) ஆளாக்குகிறது.

சுருக்கம்: சீன ஆசிரியர்கள் தற்போது “அதிக வேலை – குறைந்த ஊதியம் – அதிக எதிர்பார்ப்பு” என்ற முக்கோண அழுத்தத்தில் சிக்கியுள்ளனர். சீன அரசாங்கம் 2026-ல் ஆசிரியர்களுக்கான ஊதியத்தை முறைப்படுத்தவும், அவர்களின் பணி நேரத்தைக் குறைக்கவும் புதிய திட்டங்களை ஆலோசித்து வருகிறது.

இந்த நிலைமை நீடித்தால் ஆசிரியர்கள் இத்துறையை விட்டு வெளியேறும் அபாயம் (eacher turnover) இருப்பதாக நிபுணர்கள் எச்சரிக்கின்றனர்.

பள்ளி மற்றும் கல்விச் செலவுகள் காரணமாக தம்பதிகள் குழந்தை பெற்றுக்கொள்வதைத் தவிர்க்கும் போக்கு (Cost of Raising a Child) உலகம் முழுவதும் அதிகரித்து வருகிறது. இது தொடர்பான புள்ளிவிவரங்கள் மற்றும் நாடுகளுக்கு இடையிலான ஒப்பீடு இதோ:

1. சீனா (China)

சீனாவில் இந்தக் கொள்கை மாற்றத்திற்கு மிக முக்கியக் காரணமே இந்த அதிர்ச்சியூட்டும் புள்ளிவிவரங்கள் தான்.

·வளர்ப்புச் செலவு: சீனாவில் ஒரு குழந்தையை 18 வயது வரை வளர்ப்பதற்கான செலவு, அந்த நாட்டின் தனிநபர் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியை (நிஞிறி ஜீமீக்ஷீ நீணீஜீவீtணீ) விட 6.9 மடங்கு அதிகம். இது அமெரிக்காவை (4.1 மடங்கு) விட மிக அதிகம்.

·ஆய்வுத் தகவல்: 2023-ல் மேற்கொள்ளப்பட்ட ஒரு கணக்கெடுப்பில், 40% சீனப் பெற்றோர்கள் தாங்கள் இரண்டாவது அல்லது மூன்றாவது குழந்தை பெற்றுக்கொள்ளாததற்கு “அதிகப்படியான கல்விச் செலவு மற்றும் கல்விப் போட்டி” (Academic Pressure) தான் காரணம் என்று தெரிவித்துள்ளனர்.

·மக்கள்தொகை வீழ்ச்சி: 2024 மற்றும் 2025-ல் சீனாவின் பிறப்பு விகிதம் அதன் வரலாற்றிலேயே மிகக் குறைந்த அளவை எட்டியுள்ளது (1,000 பேருக்கு 6.39 பிறப்புகள்).

2. இந்தியா (India)

இந்தியாவில் மக்கள் தொகை அதிகம் என்றாலும், நடுத்தர மற்றும் உயர் நடுத்தர வர்க்கத்தினரிடையே “ஒரு குழந்தை” (Single Child) கலாச்சாரம் அதிகரித்து வருகிறது.

·கல்விச் செலவு உயர்வு: இந்தியாவில் ஒரு நடுத்தர வர்க்கக் குடும்பம், தங்கள் வாழ்நாள் வருமானத்தில் சுமார் 50% முதல் 60% வரை ஒரு குழந்தையின் உயர்கல்விக்காகச் செலவிடுவதாகப் பொருளாதார ஆய்வுகள் கூறுகின்றன.

·HSBC ஆய்வு: ” Value of Education ” என்ற ஆய்வின்படி, 70%-க்கும் அதிகமான இந்தியப் பெற்றோர்கள் தங்கள் குழந்தைகளின் கல்விக்காகக் கடன் வாங்கவும் அல்லது சேமிப்பை இழக்கவும் தயாராக உள்ளனர். இந்த “பொருளாதார அச்சம்” காரணமாகவே 25% நகர்ப்புறத் தம்பதிகள் இரண்டாவது குழந்தையைத் தவிர்க்கின்றனர்.

·நகர்ப்புற நிலை: இந்தியாவின் மெட்ரோ நகரங்களில் (மும்பை, பெங்களூரு, சென்னை) பிறப்பு விகிதம் 1.4 ஆகக் குறைந்துள்ளது. இது மக்கள் தொகையைப் பராமரிக்கத் தேவையான 2.1 என்ற அளவை விட மிகக் குறைவு.

3. உலக நாடுகள் (Global Perspective)

உலகம் முழுவதும் வளர்ந்த நாடுகளில் இதே நிலைதான் நீடிக்கிறது:

நாடு    குழந்தையின்மைக்கான முக்கியக் காரணம்              பிறப்பு விகிதம் (2025/26 – தோராயமாக) தென் கொரியா         கல்விச் செலவு & அதிக போட்டி (Competitive Education) 0.7 (உலகிலேயே மிகக் குறைவு)        

ஜப்பான் வாழ்க்கைச் செலவு & வேலைப்பளு             1.2          அமெரிக்காகல்விக்கடன் (Student Loans)) & குழந்தை பராமரிப்புச் செலவு 1.6 ஜெர்மனி பொருளாதாரப் பாதுகாப்பின்மை            1.5         

ஒப்பீட்டுப் பார்வை: கல்விச் சுமை ஏன் பிறப்பு விகிதத்தைப் பாதிக்கிறது?

1.நேரச் செலவு (Time Poverty): நவீனக் கல்வி முறையில் பெற்றோர்கள் குழந்தைகளின் வீட்டுப்பாடம் மற்றும் கூடுதல் வகுப்புகளுக்கு அதிக நேரம் ஒதுக்க வேண்டியுள்ளது. இது வேலைக்குச் செல்லும் பெற்றோர்களுக்குப் பெரும் சுமையாகிறது.

2.தரமான கல்விக்கான ஏக்கம்: “ஏதோ ஒரு கல்வி” என்பதற்குப் பதில் “சிறந்த தனியார் கல்வி” வேண்டும் என்ற வேட்கை, பெற்றோர்களைப் பொருளாதார ரீதியாகப் பின்வாங்கச் செய்கிறது.

3.முதலீடாகப் பார்க்கும் முறை: குழந்தையை ஒரு மனிதனாகப் பார்ப்பதை விட, ஒரு “முதலீடாக” (Investment)) பார்க்கும் சூழலில், அந்த முதலீட்டிற்கான செலவு அதிகமாகும்போது தம்பதிகள் குழந்தையைத் தவிர்க்கின்றனர்.

சுருக்கமாக:

சீனா சட்டங்கள் மூலம் இதை மாற்ற முயல்கிறது. இந்தியா இன்னும் விழிப்புணர்வு மற்றும் பொருளாதார மாற்றங்களைச் சார்ந்து இருக்கிறது. உலக அளவில், கல்வி என்பது ஒரு சமூகப் பொறுப்பாக மாறாமல், ஒரு தனிநபர் செலவாக இருக்கும் வரை இந்த பிறப்பு விகிதச் சரிவு தொடரும் என வல்லுநர்கள் கணிக்கின்றனர்.

தமிழ்நாட்டின் நிலைமை சீனாவை விடவும், இந்தியாவின் பிற மாநிலங்களை விடவும் மிகவும் தனித்துவமானது மற்றும் கவலைக்குரியது.

2026-ஆம் ஆண்டின் தற்போதைய தரவுகளின்படி, தமிழ்நாட்டின் பிறப்பு விகிதம் மிக வேகமாகச் சரிந்து வருகிறது.

இதன் முக்கிய விவரங்கள் இதோ:

1. அதிர வைக்கும் பிறப்பு விகிதச் சரிவு (TFR)

·புள்ளிவிவரம்: தமிழ்நாட்டின் மொத்த கருவுறுதல் விகிதம் (Total Fertility Rate – TFR) தற்போது 1.4 ஆக உள்ளது. ஒரு சமூகம் தன் மக்கள் தொகையை அப்படியே நிலைநிறுத்த 2.1 என்ற விகிதம் தேவை. ஆனால், தமிழ்நாடு அதற்குக் கீழே வெகுதூரம் சென்றுவிட்டது.

·ஆண்டுச் சரிவு: 2019-ல் சுமார் 9.4 லட்சம் குழந்தைகள் பிறந்த நிலையில், 2024-ல் அது 8.4 லட்சமாகக் குறைந்தது. 2026-ன் தொடக்க நிலவரப்படி, இந்த எண்ணிக்கை 7.8 லட்சம் வரை குறையக்கூடும் என்று கணிக்கப்பட்டுள்ளது. இது கடந்த 6 ஆண்டுகளில் சுமார் 18% சரிவு ஆகும்.

2. தமிழ்நாட்டில் கல்விச் சுமை ஒரு முக்கியக் காரணியா?

நிச்சயமாக. சீனாவைப் போலவே தமிழ்நாட்டிலும் கல்வி மற்றும் குழந்தை வளர்ப்பு தொடர்பான சமூக மாற்றங்கள் பிறப்பு விகிதத்தைப் பாதிக்கின்றன:

·             “நாம் இருவர், நமக்கு ஒருவர்” கலாச்சாரம்: தமிழக அரசின் தீவிரக் குடும்பக் கட்டுப்பாடு பிரச்சாரத்தால், பெரும்பாலான நடுத்தர வர்க்கத் தம்பதிகள் ஒரே குழந்தையுடன் நிறுத்திக் கொள்கின்றனர். அந்த ஒரு குழந்தைக்குச் சிறந்த (Costly) கல்வியைக் கொடுக்க வேண்டும் என்ற முனைப்பே இதற்கு முக்கியக் காரணம்.

·பெண்களின் உயர்கல்வி: இந்தியாவில் உயர்கல்வி பயிலும் பெண்கள் அதிகம் உள்ள மாநிலம் தமிழ்நாடு. பெண்கள் கல்வி மற்றும் வேலைவாய்ப்பிற்கு முக்கியத்துவம் அளிப்பதால் திருமணங்கள் தள்ளிப் போகின்றன, இது பிறப்பு விகிதத்தைக் குறைக்கிறது.

·தனியார் பள்ளி மோகம்: அரசுப் பள்ளிகளில் ‘காலை உணவுத் திட்டம்’ போன்ற பல சலுகைகள் இருந்தாலும், ஒரு பெரிய சதவீதப் பெற்றோர் தங்கள் வருமானத்தில் பெரும் பகுதியைத் தனியார் பள்ளி கட்டணத்திற்காகச் செலவிடுகின்றனர். இந்தச் செலவு பயமே இரண்டாவது குழந்தையைத் தவிர்க்கச் செய்கிறது.

3. சீனாவிற்கும் தமிழ்நாட்டிற்கும் உள்ள வேறுபாடு

·சீனா: அரசாங்கமே சட்டம் போட்டுத் தனியார் மையங்களை மூடி, கல்விச் சுமையைக் குறைக்க முயல்கிறது.

·தமிழ்நாடு: இங்கு சட்டம் இல்லை, ஆனால் அரசாங்கம் அரசுப் பள்ளிகளை நவீனப்படுத்துவதன் மூலமாகவும் கல்விச் செலவைக் குறைப்பதன் மூலமாகவும் மறைமுகமாகப் பெற்றோர்களுக்கு உதவ முயல்கிறது.

4. 2026-ல் எதிர்கொள்ளும் சவால்கள்

·முதியோர் மக்கள் தொகை: பிறப்பு விகிதம் குறைவதால், எதிர்காலத்தில் உழைக்கும் இளைஞர்களின் எண்ணிக்கை குறைந்து, முதியோர்களின் எண்ணிக்கை அதிகரிக்கும் (Aging Population). இது பொருளாதாரத்திற்குப் பெரும் சவாலாக மாறும்.

·பள்ளி மாணவர் சேர்க்கை: தமிழ்நாட்டில் ஆரம்பப் பள்ளிகளில் (Primary schools) மாணவர் சேர்க்கை ஆண்டுக்கு ஆண்டு குறைந்து வருகிறது. பல பள்ளிகளில் வகுப்பறைகள் காலியாகும் சூழல் 2026-ல் தென்படுகிறது.

சுருக்கமாக: தமிழ்நாடு “கல்வி மற்றும் சமூக வளர்ச்சியில்” முன்னேறியுள்ளதால் பிறப்பு விகிதம் குறைந்துள்ளது. இது ஒரு நல்ல அறிகுறியாகத் தெரிந்தாலும்,

மக்கள் தொகைச் சமநிலை பாதிக்கப்படுவது எதிர்காலத்தில் வேலைவாய்ப்பு மற்றும் பொருளாதார வளர்ச்சியைப் பாதிக்கலாம்.

தமிழ்நாடு தற்போது எட்டியுள்ள 1.4 எனும் குறைந்த பிறப்பு விகிதம், ஒரு வளர்ந்த சமூகத்தின் அடையாளமாக இருந்தாலும், எதிர்காலத்தில் இது பெரும் பொருளாதாரச் சரிவை (Economic Stagnation) ஏற்படுத்தும். சீனா சந்தித்த அதே சிக்கலை தமிழ்நாடு சந்திக்காமல் இருக்க, 2026 மற்றும் அதற்குப் பிந்தைய காலங்களில் எடுக்க வேண்டிய மிக முக்கியமான 5 நடவடிக்கைகள் இவை:

1. கல்விச் சுமையை ‘உண்மையாகவே’ இலவசமாக்குதல்

அரசாங்கம் இலவசக் கல்வி வழங்கினாலும், பெற்றோர்கள் தனியார் பள்ளிகளை நோக்கி ஓடுவதற்குக் காரணம் “ஆங்கிலக் கல்வி” மற்றும் “கூடுதல் பயிற்சி” (Tuition)) தான்.

·அரசுப் பள்ளிகளின் தரத்தை உயர்த்துதல்: சீனா செய்ததைப் போல, தனியார் பள்ளிகளுக்கு இணையான உள்கட்டமைப்பை (Smart Classrooms, Sports, Arts) அனைத்து அரசுப் பள்ளிகளிலும் உறுதி செய்ய வேண்டும்.

·நிழல் கல்வியைக் Tuition Centers  குறைத்தல்: பள்ளிகளிலேயே மாலை நேரச் சிறப்பு வகுப்புகளை (Extra-curricular) இலவசமாக வழங்குவதன் மூலம், பெற்றோர்கள் தனியார் டியூஷன்களுக்குச் செலவிடும் ஆயிரக்கணக்கான ரூபாய்களை மிச்சப்படுத்தலாம்.

2. “வேலைக்குச் செல்லும் தாய்மார்களுக்கு” (Working Mothers) ஆதரவு

தமிழ்நாட்டில் பெண்கள் அதிக அளவில் வேலைக்குச் செல்கின்றனர். இரண்டாவது குழந்தையைப் பெற்றால் வேலைக்குச் செல்ல முடியாது என்ற பயமே பலரைத் தடுக்கிறது.

·நவீன அங்கன்வாடிகள்: 2026-ல் தமிழ்நாட்டின் அங்கன்வாடிகளை உயர்தர ‘கார்ப்பரேட்’ மழலையர் பள்ளிகளாக (Creches) மாற்ற வேண்டும். தாய்மார்கள் குழந்தைகளை நிம்மதியாக விட்டுவிட்டு வேலைக்குச் செல்லும் சூழலை உருவாக்க வேண்டும்.

·நெகிழ்வான வேலை நேரம் (Flexible Hours): தனியார் நிறுவனங்கள் தாய்மார்களுக்கு வீட்டில் இருந்து வேலை செய்யும் வசதி அல்லது குறைந்த நேர வேலையை வழங்க ஊக்குவிக்கப்பட வேண்டும்.

3. குழந்தை வளர்ப்புக்கான நிதி ஊக்கத்தொகை (Financial Incentives)

மக்கள்தொகை குறைந்து வரும் நாடுகளில் (உதாரணமாக ஹங்கேரி, பிரான்ஸ்) இரண்டாவது குழந்தையைப் பெற்றுக் கொள்பவர்களுக்குப் பெரும் சலுகைகள் வழங்கப்படுகின்றன.

·வரிச் சலுகைகள்: இரண்டு குழந்தைகள் உள்ள நடுத்தர வர்க்கக் குடும்பங்களுக்குச் சொத்துவரி அல்லது வருமான வரியில் சலுகைகள் வழங்கலாம்.

·காப்பீடு மற்றும் மருத்துவம்: இரண்டாவது குழந்தையின் மகப்பேறு செலவுகள் மற்றும் ஆரம்பக்கால மருத்துவச் செலவுகளை அரசே முழுமையாக ஏற்க வேண்டும்.

4. உயர்கல்விச் செலவைக் கட்டுப்படுத்துதல்

தமிழ்நாடு உயர்கல்வியில் முதலிடத்தில் இருந்தாலும், அதன் செலவு மிக அதிகம்.

·தனியார் கல்விக் கட்டணக் கட்டுப்பாடு: பள்ளிக் கட்டணம் போலவே, உயர்கல்வி மற்றும் தொழில்முறைப் படிப்புகளுக்கான கட்டணங்களை அரசாங்கம் மிகவும் கடுமையாக முறைப்படுத்த வேண்டும். அப்போதுதான் “பிற்காலச் செலவுக்குப் பயந்து” குழந்தை பெற்றுக்கொள்வதைத் தள்ளிப்போடும் போக்கு மாறும்.

5. முதியோர் பாதுகாப்பை உறுதி செய்தல் (Geriatric Care)

பிள்ளைகள் தான் தங்களுக்குப் பிற்காலத்தில் பாதுகாப்பு என்ற நிலை மாற வேண்டும்.

·சமூகப் பாதுகாப்பு: “நமக்குக் குழந்தை இல்லை என்றாலும் அரசாங்கம் நம்மைப் பார்த்துக் கொள்ளும்” என்ற நம்பிக்கையை முதியோர் ஓய்வூதியம் மற்றும் சிறந்த சுகாதாரக் காப்பீடு மூலம் ஏற்படுத்த வேண்டும். இது தம்பதிகள் மீதான உளவியல் அழுத்தத்தைக் குறைக்கும்.

தனித்துவமான ஒரு யோசனை:

தமிழ்நாடு தற்போது “கல்விக்கான முதலீடு” (Investment in Education)) என்பதைத் தாண்டி, “குழந்தை வளர்ப்புக்கான முதலீடு”( Investment in Childrearingரீ) என்ற நிலைக்கு மாற வேண்டும். சீனா சட்டம் போட்டுத் தடுத்தது; தமிழ்நாடு சலுகைகள் மற்றும் தரமான பொதுக் கல்வி மூலம் மக்களின் நம்பிக்கையைப் பெற்று இந்தச் சிக்கலைத் தீர்க்க முடியும்.

நிச்சயமாக. பெற்றோர்களின் மிகப்பெரிய அச்சம் “இவ்வளவு செலவு செய்து படிக்க வைத்தும் என் பிள்ளைக்கு வேலை கிடைக்குமா?” என்பதுதான். தமிழ்நாட்டைப் பொறுத்தவரை, கல்விச் சுமை மற்றும் வேலைவாய்ப்பு குறித்த புள்ளிவிவரங்கள் ஒரு முக்கியமான உண்மையை வெளிப்படுத்துகின்றன.

பெற்றோர்களின் பயத்தைப் போக்கி, நம்பிக்கையை விதைக்கத் தேவையான 4 முக்கியப் புள்ளிவிவரத் தகவல்கள் இங்கே:

1. பட்டதாரிகள் அதிகம், ஆனால் “திறன்” (Skill) இடைவெளி

தமிழ்நாடு இந்தியாவின் ‘கல்வி மையம்’ (Education Hub) என்பதில் மாற்றுக் கருத்தில்லை.

·புள்ளிவிவரம்: இந்தியாவின் உயர்கல்விச் சேர்க்கை விகிதத்தில் (GER) தமிழ்நாடு 47% பெற்று முதலிடத்தில் உள்ளது. இது தேசிய சராசரியான 28.4%-ஐ விட மிக அதிகம்.

·உண்மை நிலை: ஆனால், வேலைக்குத் தேவையான “திறன்” (Employability) வெறும் 45% – 50% பட்டதாரிகளிடம் மட்டுமே இருப்பதாக ஆய்வுகள் கூறுகின்றன.

·             தீர்வு: பாடப்புத்தகக் கல்வியைத் தாண்டி, ‘நான் முதல்வன்’ போன்ற திட்டங்கள் மூலம் மாணவர்களுக்குத் தொழில்முறைத் திறன்களை (Coding, Soft skills, AI)) பள்ளிக் காலத்திலேயே வழங்கினால் பெற்றோரின் பயம் குறையும்.

2. அரசுப் பள்ளிகளில் ‘தொழிற்கல்வி’ புரட்சி

பெற்றோர்கள் தனியார் பள்ளிகளை நோக்கி ஓடுவதற்கு வேலைவாய்ப்பு குறித்த உத்தரவாதம் ஒரு காரணம்.

·தரவு: 2025-26 கல்வி ஆண்டில், அரசுப் பள்ளிகளில் 6-ஆம் வகுப்பு முதலே தொழிற்கல்வி மற்றும் கணினி அறிவியல் பாடங்களுக்கு அதிக முக்கியத்துவம் அளிக்கப்பட்டுள்ளது.

·விழிப்புணர்வு: அரசுப் பள்ளியில் படித்தால் ‘7.5% இட ஒதுக்கீடு’ மூலம் மருத்துவம் மற்றும் பொறியியல் படிப்புகளில் எளிதாக நுழையலாம் என்பது ஒரு பெரிய பொருளாதாரப் பாதுகாப்பு. இது குறித்து கிராமப்புறப் பெற்றோர்களிடம் அதிக விழிப்புணர்வு தேவை.

3. தமிழ்நாட்டின் வேலைவாய்ப்பு சந்தை (2026 நிலவரம்)

தமிழ்நாடு ஒரு தொழில்துறை மாநிலம் (Industrial State) என்பதால் வேலைகளுக்குப் பஞ்சம் இல்லை, ஆனால் அதன் தன்மை மாறியுள்ளது.

·புள்ளிவிவரம்: இந்தியாவில் அதிக தொழிற்சாலைகள் கொண்ட மாநிலம் தமிழ்நாடு (சுமார் 38,000+).

·மாற்றம்: இப்போது வேலைவாய்ப்புகள் உற்பத்தித் துறையில் (Manufacturing) இருந்து உயர்தொழில்நுட்பத் துறைக்கு (Electronic Manufacturing, EV, SaaS) மாறியுள்ளன.

·பெற்றோர் அறிய வேண்டியது: 2026-ல் மட்டும் தமிழகத்தில் செமிகண்டக்டர் மற்றும் எலக்ட்ரானிக்ஸ் துறையில் 2 லட்சம் புதிய வேலைவாய்ப்புகள் உருவாகியுள்ளன. இதற்கேற்ப பிள்ளைகளைத் தயார் செய்தால் வேலை உறுதி.

4. கல்விச் செலவு ஸ்s வருமானம் (ROI – Return on Investment)

தனியார் பள்ளிகளில் 12 ஆண்டுகள் படிக்கச் செலவிடும் தொகையை விட, அரசுப் பள்ளியில் படித்துவிட்டு ஒரு திறன் சார்ந்த பயிற்சியை (Skill Training)  முடிப்பவர் மிக விரைவாகப் பொருளாதார முன்னேற்றம் அடைவதை புள்ளிவிவரங்கள் காட்டுகின்றன.

அம்சம்             பழைய முறை  (மனப்பாடம்)     புதிய முறை (திறன் சார்ந்தது)  

கல்விச் செலவு        மிக அதிகம் (தனியார் டியூஷன்கள்)    குறைவு (அரசு + திறன் பயிற்சிகள்)      

வேலை வாய்ப்பு     பட்டம் பெற்ற பின் தேட வேண்டும்     படிக்கும் போதே இன்டர்ன்ஷிப் (Internship)      

தொடக்க ஊதியம் ?15,000 – ?20,000              ?35,000+ (திறன் இருப்பின்)              

பெற்றோர்களுக்குச் செய்ய வேண்டிய விழிப்புணர்வு:

அரசாங்கம் மற்றும் சமூக அமைப்புகள் முன்வைக்க வேண்டிய வாதம் இதுதான்:

“உங்கள் பிள்ளையை ஒரு ‘மதிப்பெண் வாங்கும் இயந்திரமாக’ வளர்க்காதீர்கள்.  2026-ன் உலகம் மதிப்பெண்களை விட ‘சிக்கலைத் தீர்க்கும் திறன்’ (Problem Solving) கொண்டவர்களுக்கே அதிக சம்பளம் வழங்குகிறது.”

வேலைவாய்ப்பை உறுதி செய்ய தமிழ்நாடு செய்ய வேண்டியது:

1.District-Specific Hubs: அந்தந்த மாவட்டத்தில் உள்ள தொழிற்சாலைகளுக்குத் தேவையான ஆட்களை அந்த ஊர் கல்லூரிகளிலேயே தயார் செய்தல்.

2.Parental Counseling: மாணவர்களுக்குத் தரும் கவுன்சிலிங்கை விட, “ஆர்ட்ஸ் படித்தாலும் அல்லது டிப்ளோமா படித்தாலும் நல்ல வேலை உண்டு” எனப் பெற்றோர்களுக்குப் புரிய வைப்பது அவசியம்.

பெற்றோர்களின் இந்த மனமாற்றம் தான் தமிழ்நாட்டின் பிறப்பு விகிதச் சரிவையும், கல்விச் சுமையால் ஏற்படும் தற்கொலைகளையும் தடுக்கும் ஒரே வழி.

சீனாவில் தனியார் கல்வி நிறுவனங்களின் எதிர்ப்பைச் சமாளித்த விதம் மற்றும் தமிழ்நாடு இதிலிருந்து கற்க வேண்டிய பாடங்கள் குறித்துப் புள்ளிவிவரங்களுடன் இங்கே காணலாம்.

சீனா: தனியார் முதலாளிகளின் எதிர்ப்பை எவ்வாறு கையாண்டது?

சீனாவில் தனியார் பயிற்சி மையங்கள் என்பது $300 பில்லியன் (சுமார் ?25 லட்சம் கோடி) மதிப்புள்ள ஒரு பிரம்மாண்டமான துறை. இவ்வளவு பெரிய முதலீட்டாளர்களின் எதிர்ப்பைச் சீனா “இரும்புக்கரம்” கொண்டு எதிர்கொண்டது:

1.சட்டரீதியான அதிரடி (Legal Decisive Action):

சீனா எவ்வித முன்னறிவிப்புமின்றி, ஜூலை 2021-ல் அனைத்து ‘லாப நோக்கற்ற’ (Non-profit) மாற்றங்களையும் ஒரே உத்தரவில் அமல்படுத்தியது.

பங்குச் சந்தையில் (Stock Market) இருந்த பெரிய கல்வி நிறுவனங்களின் பங்குகள் 90% வரை வீழ்ச்சியடைந்தன. சுமார் $300 பில்லியன் மதிப்புள்ள சந்தை மதிப்பீடு ஆவியானது.

2.வணிக உரிமங்களை ரத்து செய்தல்:

புதிதாகத் தனியார் பயிற்சி மையங்கள் தொடங்கத் தடை விதிக்கப்பட்டது. இருக்கும் நிறுவனங்கள் தங்களை சமூக சேவை அமைப்புகளாக மாற்றாவிட்டால் உரிமம் ரத்து செய்யப்படும் என எச்சரிக்கப்பட்டது.

3.ஆசிரியர்களைத் தன்பக்கம் இழுத்தல்:

சுமார் 1 கோடி ஊழியர்கள் வேலையிழந்தாலும், திறமையான ஆசிரியர்களுக்கு அரசுப் பள்ளிகளில் பணி வழங்க முன்னுரிமை அளிக்கப்பட்டது.

எதிர்ப்பின் நிலை: முதலாளிகள் நீதிமன்றம் சென்றாலும், “தேசியப் பாதுகாப்பு மற்றும் மக்கள் தொகை நலன்” என்ற அடிப்படையில் சீன அரசாங்கம் தனது முடிவில் பின்வாங்கவில்லை.

தமிழ்நாடு: எவ்வாறு எதிர்கொள்ள வேண்டும்? (புள்ளிவிவரங்களுடன்)

தமிழ்நாடு ஒரு ஜனநாயக மாநிலம் என்பதால், சீனாவைப் போல அதிரடியாகச் செயல்படுவது பொருளாதாரச் சிக்கல்களையும்,  சட்டப்போராட்டங்களையும் உருவாக்கும். எனவே, தமிழ்நாடு “சமரசம் மற்றும் சீர்திருத்தம்” (Collaborative Reform)) என்ற பாதையைப் பின்பற்ற வேண்டும்.

1. கட்டணக் கட்டுப்பாடு மற்றும் தணிக்கை (Regulation & Audit):

·நிலை: தமிழ்நாட்டில் தனியார் பள்ளிகளின் கட்டணத்தை முறைப்படுத்த ஏற்கெனவே குழுக்கள் உள்ளன. ஆனால், அவை முழுமையாகச் செயல்படுவதில்லை.

·செய்ய வேண்டியது: பள்ளிகளின் நிதி நிலையை வெளிப்படையாகத் தணிக்கை (Financial Audit)  செய்ய வேண்டும். லாபத்தை மீண்டும் பள்ளியின் உள்கட்டமைப்பிற்கே செலவிடுவதை உறுதி செய்ய வேண்டும்.

2. “7.5% இட ஒதுக்கீடு” போன்ற ஊக்கத்தொகைகள்:

·தரவு: அரசுப் பள்ளி மாணவர்களுக்கு வழங்கப்படும் 7.5% இட ஒதுக்கீடு, தனியார் பள்ளி மோகத்தை ஓரளவிற்குக் குறைத்துள்ளது.

·எதிர்கொள்ளும் முறை: அரசுப் பள்ளிகளில் தரமான கல்வியை உறுதி செய்வதன் மூலம், தனியார் பள்ளிகள் தானாகவே தங்கள் கட்டணத்தைக் குறைக்க வேண்டிய கட்டாயத்திற்கு (Market Competition) தள்ளப்படுவார்கள்.

3. ஆசிரியர்களுக்கான பொதுவான தகுதி மற்றும் ஊதியம்:

·தனியார் பள்ளி முதலாளிகள் ஆசிரியர்களுக்கு மிகக் குறைந்த ஊதியம் வழங்கி அதிக லாபம் ஈட்டுகின்றனர்.

·மாற்றம்: அனைத்து தனியார் பள்ளி ஆசிரியர்களுக்கும் அரசாங்கம் நிர்ணயித்த குறைந்தபட்ச ஊதியம் (Minimum Wage) வழங்கப்படுவதை உறுதி செய்தால், கல்வியை வணிகமாகப் பார்க்கும் முதலாளிகள் பின்வாங்குவர்.

4. “நிழல் கல்வி” (Tuition Centers) ஒழுங்குமுறை:

·சீனாவைப் போல முழுமையாகத் தடை செய்யாமல், டியூஷன் சென்டர்களின் நேரத்தைக் கட்டுப்படுத்தலாம்.

·வார இறுதி நாட்களில் டியூஷன் சென்டர்கள் இயங்கத் தடை விதிப்பதன் மூலம், மாணவர்களின் மன அழுத்தத்தைக் குறைத்து, பெற்றோர்களின் கூடுதல் செலவை மிச்சப்படுத்தலாம்.

தமிழ்நாட்டிற்கான ஒரு ஒப்பீட்டு வரைபடம் (Proposed Roadmap):

அம்சம் சீனாவின் முறையின் சாதகங்களை தமிழ்நாடு பின்பற்ற செய்ய வேண்டியது. தனியார் துறையை முழுமையான தடை செய்வது.  லாப நோக்கற்றதாக கல்வியை மாற்றுவது. கட்டண முறைப்படுத்தல் & தணிக்கைகளை தொடர்ந்து செய்தல். முதலாளிகள் எதிர்ப்பை கண்டு கொள்ள வேண்டியதில்லை.      ( நன்மைக்கான அரசு அதிகாரம்)              பேச்சுவார்த்தை & சட்டப்படியான கட்டுப்பாடுகளை சரிவர செய்தல். வேலைவாய்ப்பு  அரசுப் பணிகளில் முன்னுரிமை.          

முடிவாக உடனடி மாற்றம் என்பது சவால்கள் அதிகம் கொண்டதாக இருக்கும். ஆனால் ஒரு சீரான மாற்றத்தை (நிலையான வளர்ச்சி) நடைமுறைபடுத்த முடியும். தமிழ்நாடு தனியார் பள்ளிகளை எதிரியாகப் பார்க்காமல், அவர்களை ஒரு “ஒழுங்குமுறைக்கு” கீழ் கொண்டு வருவதே சிறந்தது. பெற்றோர்கள் அரசுப் பள்ளிகளைத் தேர்ந்தெடுக்கும் அளவிற்கு அரசுப் பள்ளிகளின் தரத்தை உயர்த்துவதே தனியார் முதலாளிகளின் ஆதிக்கத்தைத் தகர்க்கும் நிரந்தர வழியாகும்.